Drewniana kładka nad Dunajcem w Sromowcach Niżnych to przeprawa, która skróciła drogę między Polską a Słowacją z piętnastu kilometrów do zaledwie stu pięćdziesięciu metrów. Od 2006 roku można przejść pieszo lub przejechać rowerem ze Sromowiec wprost do słowackiego Czerwonego Klasztora, nie robiąc kilkunastokilometrowego objazdu przez najbliższe przejście graniczne. To wygodne rozwiązanie dla turystów, którzy chcą połączyć zwiedzanie Pienin po obu stronach granicy w jedną wycieczkę.
Konstrukcja sama w sobie zwraca uwagę. Most wiszący wykonany z drewna klejonego, z charakterystycznymi wantami i pylonami, idealnie wpisuje się w górski krajobraz. Przęsło główne ma 90 metrów długości, co czyni tę kładkę najdłuższą tego typu przeprawą w Europie.
- najdłuższa drewniana kładka w Europie
- spektakularne widoki na Pieniny
- bezpośredni dostęp do Czerwonego Klasztoru
- idealna na piesze i rowerowe wycieczki
- malownicza okolica w Pienińskim Parku Narodowym
Historia trzech prób budowy mostu
Mieszkańcy Sromowiec marzyli o stałym połączeniu z Czerwonym Klasztorem od początku XX wieku. W archiwum wsi zachowały się dokumenty świadczące o niemal stuletnich staraniach. Pierwsza poważna próba podjęta została w maju 1914 roku – niestety, wybuch I wojny światowej pokrzyżował te plany.
Druga próba przypadła na 1939 rok. Historia powtórzyła się – miesiąc po rozpoczęciu prac wybuchła II wojna światowa i projekt ponownie trzeba było odłożyć na półkę.
Dopiero trzecia próba, podjęta już w zupełnie innej rzeczywistości politycznej, zakończyła się sukcesem. Po wejściu Polski i Słowacji do Unii Europejskiej i strefy Schengen pojawiła się realna szansa na realizację marzeń mieszkańców. Budowę rozpoczęto w kwietniu 2006 roku, a już 12 sierpnia tego samego roku kładka została uroczyście oddana do użytku. Inwestycję zrealizowano dzięki funduszom unijnym z Programu Współpracy Przygranicznej Phare Polska-Słowacja 2003.
Kładka w Sromowcach Niżnych jest najdłuższą w Europie wiszącą przeprawą wykonaną z drewna klejonego. Główne przęsło podwieszone na stalowych wantach ma 90 metrów długości.
Co zobaczysz na kładce i w okolicy
Sama przeprawa to nie tylko funkcjonalny obiekt, ale też punkt widokowy. Z pomostu rozciąga się widok na Pieniny, meandrujący Dunajec i tratwy flisackie płynące rzeką. Po polskiej stronie, przy wejściu na kładkę, stoi figura świętego Jana Nepomucena – patrona mostów – wykonana z białego kamienia.
Kładka znajduje się w strefie ochronnej Pienińskiego Parku Narodowego, więc krajobraz wokół pozostaje dziki i malowniczy. Po przejściu na słowacką stronę turyści mają bezpośredni dostęp do XIV-wiecznego Czerwonego Klasztoru, jednej z najważniejszych atrakcji turystycznych regionu.
Przeprawa stworzyła możliwość planowania atrakcyjnych pętli turystycznych. Można na przykład wybrać się na spływ Dunajcem z Kąt lub Sromowiec, następnie przejść przez kładkę na Słowację, zwiedzić Czerwony Klasztor i wrócić ścieżką wzdłuż rzeki po słowackiej stronie, a później ponownie przekroczyć granicę. Inny wariant to połączenie wędrówki na Trzy Korony lub Sokolicę z wypadem na słowacką stronę.
Dla kogo jest ta atrakcja
Kładka sprawdzi się dla każdego, kto chce zobaczyć coś więcej niż tylko polską część Pienin. Rodziny z dziećmi docenią krótki dystans – przejście zajmuje kilka minut, więc nawet małe dzieci dadzą radę. Rowerzyści mogą przeprowadzić przez most jednoślady i kontynuować wycieczkę po słowackiej stronie.
Miłośnicy architektury i inżynierii z pewnością zwrócą uwagę na konstrukcję. Drewniane mosty wiszące to rzadkość, a ta konkretna przeprawa należy do najdłuższych tego typu w Europie. Osoby szukające widoków też nie będą zawiedzeni – perspektywa z pomostu na dolinę Dunajca i otaczające góry robi wrażenie.
Praktyczne informacje – dojazd i czas zwiedzania
Kładka znajduje się w Sromowcach Niżnych, przy drodze prowadzącej do przystani flisackiej. Dojazd samochodem z Nowego Targu zajmuje około 40 minut, z Zakopanego około godziny. Parking znajduje się w pobliżu przystani – latem bywa zatłoczony, warto przyjechać wcześnie rano lub po południu.
Samo przejście przez kładkę to kwestia kilku minut, ale warto zarezerwować więcej czasu na podziwianie widoków i ewentualną wycieczkę po słowackiej stronie. Jeśli planujesz zwiedzanie Czerwonego Klasztoru, dodaj co najmniej godzinę. Dla pełnej pętli turystycznej z powrotem wzdłuż Dunajca przewiduj 2-3 godziny.
Przejście graniczne jest czynne cały rok i dostępne wyłącznie dla pieszych oraz rowerzystów. Nie ma opłat za samo przekroczenie kładki. Pamiętaj, że przekraczasz granicę państwową – mimo strefy Schengen warto mieć przy sobie dowód osobisty lub paszport.
Przed budową kładki droga z Sromowiec Niżnych do Czerwonego Klasztoru wymagała pokonania około 15 kilometrów przez najbliższe przejście graniczne. Teraz wystarczy przejść 150 metrów.
Kiedy warto się wybrać
Kładka jest otwarta przez cały rok, ale każda pora ma swoje zalety. Latem, w szczycie sezonu turystycznego, może być tłoczno – szczególnie w weekendy i podczas dobrych dni pogodowych, gdy ruch flisacki na Dunajcu osiąga szczyt. Z drugiej strony, to najlepszy czas na połączenie wizyty na kładce ze spływem tratwą.
Wiosną i jesienią tłumów jest mniej, a kolory przyrody w Pieninach są szczególnie fotogeniczne. Wczesna wiosna to czas kwitnienia, jesień przynosi złote i czerwone barwy lasów na zboczach. Zimą kładka też jest dostępna, choć trzeba liczyć się z możliwością oblodzenia. W mroźne, słoneczne dni widoki na ośnieżone szczyty Pienin są wyjątkowe.
Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy
Sromowce Niżne to przede wszystkim baza wypadowa do zwiedzania Pienin. Tuż obok kładki znajduje się przystań flisacka, skąd odpływają tratwy na słynny spływ Dunajcem przez przełom rzeki. To jedna z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych regionu.
Szlaki piesze prowadzą stąd na Sokolicę i Trzy Korony – najwyższy szczyt Pienin z przepiękną panoramą. Wędrówka na Trzy Korony to około 2-3 godzin w jedną stronę, ale widoki z góry rekompensują wysiłek. Droga Pienińska wzdłuż Dunajca to łatwiejsza opcja dla osób szukających spokojniejszego spaceru.
Po słowackiej stronie, oprócz Czerwonego Klasztoru, warto zobaczyć Przełom Dunajca od strony słowackiej – perspektywa jest nieco inna niż z polskiego brzegu. Słowackie Pieniny oferują też własną sieć szlaków turystycznych, często mniej uczęszczanych niż te po polskiej stronie.